Alimentatieonderzoek

Sandra heeft twee kinderen van negen en twaalf jaar. De scheiding is twee jaar geleden afgerond, maar de rust is nooit teruggekomen. Elke maand een discussie over de alimentatie. Elke maand het gevoel dat er iets niet klopt.

Haar ex, Mark, is ondernemer. Hij heeft een holding, een werkmaatschappij en een managementvergoeding die op papier bescheiden oogt. Maar Sandra ziet hem een nieuwe auto rijden, een vakantie naar Japan boeken, en afgelopen voorjaar een woning kopen in Zeist — zonder zichtbare hypotheek.

Ze legt het voor aan haar advocaat. Die knikt begripvol, maar is helder: “Gevoelens zijn geen bewijs. Zonder objectieve onderbouwing kunnen we geen herziening aanvragen die standhoud.” Sandra vraagt om de jaarrekeningen op te vragen. Die komen. Ze zien er netjes uit. Te netjes, vindt ze.

Thuis zoekt ze ‘s avonds: ‘inkomen ondernemer verbergen’, ‘fictief inkomen alimentatie’, ‘holding constructie alimentatie’. Ze leest over managementvergoedingen die laag worden gehouden, dividenden die worden uitgesteld, leningen aan de eigen BV die feitelijk privéconsumptie financieren. Het klinkt ingewikkeld. Maar het klinkt ook heel erg herkenbaar.

Ze belt een recherchebureau gespecialiseerd in financieel onderzoek. Ze voelt zich er ongemakkelijk bij — alsof ze iets onfatsoenlijks doet. Maar de onderzoeker legt het rustig uit: dit is geen privacyschending, dit is het in kaart brengen van wat relevant is voor een rechtszaak. Haar kinderen hebben recht op eerlijkheid. Dat is het enige wat telt.

Wat maakt het verschil

“Rechters baseren zich op aangeleverde stukken. Zonder tegenbewijs blijft de opgegeven inkomenspositie leidend. Een externe analyse doorbreekt die informatie-asymmetrie.”

Financiele context

Een verschil van €800 per maand levert over acht jaar €76.800 op. De onderzoekskosten zijn een fractie van wat op het spel staat.